Pagina's

donderdag 18 februari 2016

Une Grande Promenade in Klein Brabant. Bornem, Puurs en Branst

Verleden week zat er geen wandelingetje in de pijplijn. Het was er even het weer niet naar. Regen en wind zouden nog de godganse week het schone weer in de schaduw zetten. Dan maar eens een keertje overslaan. Hondenweer heeft nochthans ook wel haar charme. Vooral na afloop wanneer je je 's avonds lekker onderuit kunt laten glijden in een zetel aan de stoof. Het is dus niet echt een reden om forfait te geven maar droger weer valt wel te verkiezen als je een ganse dag geen dak boven je hoofd hebt. Vandaag halen we de achterstand in met een bezoekje aan Bornem. De grondgebieden van Bornem, Puurs en St. Amands worden samen de streek van Klein Brabant genoemd. Een beetje raar want in het verleden behoorde de streek tot het Graafschap Vlaanderen maar grensde ze wel aan het Hertogdom Brabant. Nu, als de provincie Antwerpen waar Bornem toe behoort ooit wordt omgedoopt tot de provincie 'Midden Brabant' wat me in een historische context wel correct lijkt, zal de benaming 'Klein Brabant' misschien minder vragen opwerpen. 
In de regio van Klein Brabant vallen er vele interessante hoekjes te verkennen. Het scheldeland biedt kilometerslange natuurwandelingen zodat het soms moeilijk kiezen wordt tussen de vele mogelijkheden. De keuze viel deze keer dus op Bornem, grenzend aan de Weert. In de Weert hebben we trouwens ook al een mooi tochtje achter de rug. Het is een prachtig gebied met mooie vijverpartijen te ontdekken door wandelaars en fietsers. 



Om 9 uur was de afspraak aan het stationneke van Bornem. De Ronny, den Angelo en de Marc kwamen met de trein en ik was te laat om nog een trein te versieren. 20 minuutjes rijden met de automobiel en ik was nog ruim op tijd om de aftrap met z'n vieren te kunnen bijwonen. 


Het ritme zat er vlug weer in en na een klein kwartiertje liepen we al het sport en natuurpark 'De Breeven' binnen. Een net verzorgd recreatiecomplex met visvijvers, zwembaden, een klimmuur met gletsjerwand, speelweiden enzovoort. Het park bevond zich nog volop in rustmodus vanwege de winterperiode. Met mooi weer in de zomer zal het er zeker een drukke bedoening zijn. Trouwens, gans het gebied rond en in Bornem bruist van allerlei activiteiten. Bedevaarten, processies, jaarmarkten, grote en kleine kermissen, fakkeltochten, evenementen op de forten, palingfestivals, folkloreweekends en het hoogtepunt mag zeker ook vermeld worden : De 'Dodentocht', een 100km lange voetmars die jaarlijks duizenden sportievelingen en toeschouwers op de been brengt. Een zware onderneming voor de die-hards en die mijn pelgrimsmaat den Hugo al enkele keren met succes aan zijn palmares heeft kunnen toevoegen. 

Ikzelf durf me daaraan niet te wagen maar op 28 mei  worden  'De zotte 50 van Geel', een actie voor het goede doel van 'Walk for Life' gelopen. Daar ga ik het wel eens wagen. Samen met een ex-collega gaan we trachten '50 bornes' te stappen en gaan we voor mekaar supporteren. Dat komt slim, ik ben al ingeschreven zie ! 

http://www.dezotte50vangheel.be

Ik vermoed dat de opbrengst gaat naar het één of ander project rond de zorg voor mentaal andersvaliden. In Geel, een Kempische stad, wordt er al eeuwenlang aan opvang in familiekring gedaan voor mensen met een verstandelijke handicap. De opbrengst zal wellicht deze families ten goede komen.

Richting Fort van Bornem was de volgende stap. Het droevige feit dat de Ronny de Catsjoe zijn gerookte varkensoren en kiekepoten thuis was vergeten noopten ons tot een ommetje langs de Delhaize in Puurs. Van daaruit liep het trajectje via weidepaadjes naar het Fort. Het weer was op zijn best en de uitgestrekte weiden en landwegeltjes scherpten het zalige rustgevoel aan dat een natuurwandeling met zich meebrengt. Het scherpte eveneens het hongergevoel aan en een picknicktafeltje aan de vest van het fort van Liezele nodigde uit tot het bevredigen van de meest essentiele levensbehoefte en dat is namelijk een stukske eten. De Marc had in de vooravond een verrukkelijk lamsstoofpotje met raapjes en worteltjes bereid en er op de koop toe nog 2 flessen wijn bij geassorteerd. De Ronny had nog vlug wat eendenpaté en bessenconfijt gekocht in de voornoemde Delhaize om het voorgerechtje gestalte te geven, den Angelo had een fles met een soort citroenlimonade bij als digistif. Ik zorgde dan weer voor de gebakken krieltjes met rozemarijn. Weeral een openluchtfestijn op een picknickplaatske in putteke winter ! Wie ons zot verklaart zullen we daarom nog niet direct scheef bekijken maar geloof me, het zorgt voor een onbeschrijfelijk moment.
We waren nog niet halfweg dus moest er nog een flink stukske afgewerkt worden. Nu ging het via Oppuurs richting Branst uit. Tussen velden, akkers en weiden en onder een stralend zonnetje keerden we langzaam terug naar Bornem. Genietend van de prachtige natuur, het uitgelezen trajectje en het landelijke karakter van de omgeving werd het nog maar eens een sublieme toer. En dit tot de allerlaatste stap. Een ex-collega, inwoner van Bornem, zou ons op een pintje vergasten op de markt in Bornem. Het is immers fijn wanneer je jouw ex-collega's niet uit het oog verliest. In Café Belle Vue vulde de waard de glazen met de lokale Tripel. Dit gerstenat zag boven de Bornemse doopvont het levenslicht en zou voortaan met de naam 'Bornem' door de dorstige kelen glijden. Lekker maar toch verraderlijk spul. Smaakte naar nog edoch, ik heb er maar ééntje gedronken .... ik moest nog rijden nietwaar ?
Zo, die dag is ook weeral opgesoepeerd. Prachtige ervaring, nog maar eens, met de stapmaten. We kunnen weeral plannen maken voor een volgende uitstap. En zo te zien zal het daar niet bij blijven.


Vanmorgen zat er een brief in de bus van Arlette, mijn lieve pelgrimsvriendin op de Via de la Plata uit Lyon (Fr). In mei mag ik haar een bezoekje brengen in 'Puy en Velay'. Daar ligt het startpunt van 'La Voie du Puy en Velay' dat je naar St. Jean Pied de Port in de Pyreneën leidt en van daaruit naar Santiago de Compostela over de Camino Frances.  Samen met een kennis gaat zij daar een tiental dagen de pelgrimsgite runnen als hospitalera voor de pelgrims en ik krijg het voorrecht haar daar te mogen gaan bezoeken. Ik ben van zin om daar enkele hikes uit te stippelen in het Centraal Massief en met tent en rugzak daar wat rond te trekken. Hoe noemen ze dat ? Outdoor Addicts ? Plannen genoeg :-)  


Naar foto-album : Album Bornem



1 opmerking:

  1. Jan

    Aan culineren geneugten precies geen gebrek ,ik krijg al honger en dorst.

    Grtjs Daniel

    BeantwoordenVerwijderen