Pagina's

woensdag 11 mei 2016

Van Chalons en Champagne naar Le Puy en Velay


Op de camping in Chalons kwam er 's middags iemand met honing leuren. Me zot gezocht naar de Franse benaming voor imker en heb dan maar de honingboer gevraagd naar zijn naam. Leon was't. Nee beste man dat zoek ik niet maar iets later zou apiculteur hem ontvallen . Een potje gekocht voor bij het ontbijt met de cracotten. Den Hugo had al eerder de rest van de spaghetti naar binnen gewerkt dus die zou er tegen kunnen voor de dag.

De tent was nog kleddernat van de hevige regen. Zo opgevouwd en de auto in. Tegen 10 uur waren we weg. Terug regen bij het doorrijden en dat zou zo nog een heel tijdje duren tot tegen Lyon. Een kleine 600 km moest er dus nog gereden worden. Tegen 5 uur stond ons tentje recht. Den Angelo had zijn stokken verkeerd ineengestoken en kon terug opnieuw beginnen. Oefening baart kunst, zoiets komt ge maar één keer tegen in uw leven. Op 1 april had hij zijn tentje in zijnen hof geïnstalleerd en 2 uur had het geduurd voor dat ze ineenstak, althans zo postte hij deze manoeuvres op Facebook. De reacties van beetgenomen FB vrienden waren veelzeggend. 't Zal hem leren !

In de supermarkt van Le Puy hebben we 6 varkenskoteletten gekocht en couscous. Sjieke combinatie om de voedselwetten te respecteren van de moorse medemenschen. Ze hebben gesmaakt. In 't laat zijn we dan Arlette gaan bezoeken in haar gite. Jongens, van een oud stadcentrum gesproken. Trappekes op, steegjes, pekzwarte kasseien, kronkelende paadjes, ge loopt er verloren. Arlette was dolgelukkig om hare petit Yann, want zo noemt ze mij terug te zien. Een tof madammeke en meteen stelde ze ons voor aan de andere hospitaleros. Vandaag mogen we onze rugzakken brengen en gaan we even samen met haar het stadje in. Vanavond slapen we in de gite en vertrekken we van daaruit naar Vorey, onze eerste etappe op de vulkanenroute. 't Zal slecht weer worden. Vannacht heeft het weer bijna de ganse tijd geregend en de voorspellingen zijn niet al te vrolijkstemmend. Ik kan het me niet aantrekken. De omgeving is prachtig en zo aan de heuvels en bergen te oordelen zal het niet van de poes zijn. Den Angelo is er niet helemaal gerust in.

Ik vrees dat we op het boekske moeten lopen. Noch in mijne Gps, noch in die van den Angelo zit er een stapkaart van Frankrijk. Hoe lomp konden we zijn. Ik ben nu aan't proberen die kaarten er nog in te laden maar 't lukt langs geen kanten. Maar we trekken onze plan. In 't verleden wandelden de mensen ook zonder Gps. We zien wel, ik ga nu stillekesaan inpakken.

Geen opmerkingen: