Pagina's

zondag 10 december 2017

Een gedichtje tussendoor voor 60 plussers.



Ik ben nog fit van lijf en verstand 

Wel wat artrose in mijn heup en mijn knie. 
Als ik me buk, is het net of ik sterretjes zie.  
Mijn pols is iets te snel, mijn bloeddruk wat te hoog. 
Maar ik ben nog fantastisch goed ... zo op 't oog. 

Met de steunzolen die ik heb gekregen, 
loop ik weer langs 's Heerens wegen, 
Kom ik in de winkels en ook weer op het plein. 
Wat heerlijk zo gezond te mogen zijn. 
Wel gebruik ik een tabletje om in slaap te komen 
en over vroeger te kunnen dromen. 
Mijn geheugen is ook niet meer zoals het was 
en ik ben weer vergeten wat ik gisteren nog las. 
Ook heb ik wat last met mijn ogen 
en mijn rug raakt meer en meer gebogen. 
De adem is wat korter, mijn keel vaak erg droog. 
Maar ik ben nog fantastisch ... zo op 't oog. 

Is het leven niet mooi, het gaat zo snel voorbij, 
als ik kijk naar de foto's, over vroeger van mij. 
Dan denk ik terug aan mijn jeugdige jaren. 
Wilde ik een jas, dan moest ik heel lang sparen. 
Ik ging fietsen en wandelen, overal heen, 
en ik kende geen moeheid, zo het scheen. 
Nu ik ouder word, draag ik vaak blauw, grijs of zwart  
en ik loop heel langzaam, vanwege mijn hart. 
Doe het maar op uw gemak, zei de cardioloog. 
U bent nog fantastisch ... zo op 't oog. 

De ouderdom is goud, ja begrijp me wel. 
Als ik niet kan slapen en dan tot honderd tel. 
Dan twijfel ik, denk ik of dat wel waar is 
en of dat beeld van goud niet een beetje raar is. 
Mijn tanden liggen in een glas, 
mijn bril op tafel, gehoorapparaat in mijn tas 
Mijn steunzolen naast het bed op de stoel. 
U weet dus wat ik met die twijfel bedoel. 
Trek niets in twijfel, zei de pedagoog. 
U bent nog fantastisch goed ... zo op 't oog. 

En 's morgens als ik ben opgestaan 
en eerst de afwas heb gedaan, 
lees ik het laatste nieuws in de krant. 
Ik wil toch bijblijven en naderhand 
 doe ik van alles, eerst geef ik de planten water, 
 de kamer stoffen doe ik later. 
Wel gaat alles wat traag 
en heb na 't eten wat last van mijn maag. 
Maar ik wil niet zeuren, want 't mag, 
dat is heel gewoon op je oude dag.
Aanvaard het rustig zei de psycholoog. 
U bent nog fantastisch goed ... zo op 't oog.

Annie M.G. Schmidt



Geen opmerkingen: