In de gîte bij Arlette en Angèle.

Het is dan toch nog in orde gekomen met die stapkaarten. Ik heb ze nog kunnen inladen met het nodige gevloek. Den Hugo zal daar allemaal geen last van hebben. Die heeft een ingebouwd kompas in zijn lijf zitten. Rond een uur of 2 zijn we dan aangekomen in de gite van Arlette. Het was in de gietende regen. Het heeft niet meer opgehouden van de gehele dag. Goede ontvangst weeral waarbij ons Arlette de honneurs waarnam. 't Is weeral moeilijk te beschrijven maar de band die ontstaat tussen mensen die elkaar op de Weg tegenkomen en de vriendschap die  daaruit voortvloeit is uniek. Den Angelo kan het ook niet goed vatten. Nog even bijgepraat met onze hospitalera en dan zijn we even het stadje binnengeduikeld om dit te gaan verkennen. Dit jaar wordt er de 'Jubilé' gevierd. Een gelegenheid die enkel maar gevierd wordt bij het toevallige samenvallen van 2 katholieke evenementen. Als ik het goed heb begrepen uit de uitleg van Angèle, nog zo een schat van een hospitalera, moet dat zijn wanneer de dag van de Blijde Boodschap (25 maart) correspondeert met Goede Vrijdag. De volgende keer dat dit gebeurt is in het jaar 2157. Jawadde zeg, dan ben ik al lang naar de pieren.

De kathedraal van de Puy, daar heb ik een bougieke gaan aansteken. Prachtig interieur, ook de bezienswaardigheden. Reliekschrijnen, een leeg graf, een standje waar je iets kon ondernemen tegen koortsaanvallen enz. Wreed katholiek dat wel maar daarom niet oninteressant. Nog eens naar de Heilige Michel gaan kijken, die staat er ook op een rots in de verte te kijken. Hij trok goed op den Angelo. Steile straatjes met gladde keien legio. Goed opletten om niet uit te schuiven met die gestage regen. Het nut van wandelstokken kwam hier naar de oppervlakte.

Even een terrasje opgezocht om op adem te komen. Duitse Pils, het is hen vergeven. Om 6 uur terug naar de gite geteend. Kennisgemaakt met Beatrice, een meisje uit het brusselse die helemaal solo te voet uit Brussel is vertrokken naar Vezelay en van daaruit naar Le Puy kwam. 1126 km heeft ze er al opzitten. Nog 1600 moet ze er door draaien. Arlette heeft haar gisteren iets gegeven tegen de tandpijn. Vandaag neemt ze een dagje rust en morgen trekt ze verder naar Santiago. Ze zit hier nu mee aan tafel een klapke te doen. Vinnige meid, chapeau maar weeral. We schatten ze een jaar of 25.

Den Angelo viel van de ene verbazing in de andere. Voor hem een echte cultuurshock want zo toeven in een pelgrimsmidden was hem volledig onbekend. Gratis mee aanschuiven aan het avondmaal dat Angèle en Arlette voor ons maakten, soep, een quiche, jambonneau, aardbeien, kaasschoteltje, aperetifke .... een schare Duitse pelgrims bood al een glazeke wijn aan. Hij zal het thuis wal allemaal vertellen. Nu ga ik stillekes afsluiten want sebietekes vertrekken we. Vanmorgen nog een goed ontbijt gekregen en dat was het even voor vandaag. We vertrekken, en binnenkort na afloop van het tochtje mogen we terugkomen. Den Angelo kan het niet meer vatten. Hij kon er niet van over dat er nog zo'n vriendelijke mensen rondlopen.

 

 

 

 

 

 

Een paar fotokes.

Het is terug een beetje wennen met al dat gegoochel op het web voor het opsturen van fotokes.
Ondertussen goed nieuws, we hebben een stapkaart voor Frankrijk op den Angelo zijn GPSke kunnen plaatsen.

Hier al wat kiekjes.

Van Chalons en Champagne naar Le Puy en Velay

Op de camping in Chalons kwam er 's middags iemand met honing leuren. Me zot gezocht naar de Franse benaming voor imker en heb dan maar de honingboer gevraagd naar zijn naam. Leon was't. Nee beste man dat zoek ik niet maar iets later zou apiculteur hem ontvallen . Een potje gekocht voor bij het ontbijt met de cracotten. Den Hugo had al eerder de rest van de spaghetti naar binnen gewerkt dus die zou er tegen kunnen voor de dag.

De tent was nog kleddernat van de hevige regen. Zo opgevouwd en de auto in. Tegen 10 uur waren we weg. Terug regen bij het doorrijden en dat zou zo nog een heel tijdje duren tot tegen Lyon. Een kleine 600 km moest er dus nog gereden worden. Tegen 5 uur stond ons tentje recht. Den Angelo had zijn stokken verkeerd ineengestoken en kon terug opnieuw beginnen. Oefening baart kunst, zoiets komt ge maar één keer tegen in uw leven. Op 1 april had hij zijn tentje in zijnen hof geïnstalleerd en 2 uur had het geduurd voor dat ze ineenstak, althans zo postte hij deze manoeuvres op Facebook. De reacties van beetgenomen FB vrienden waren veelzeggend. 't Zal hem leren !

In de supermarkt van Le Puy hebben we 6 varkenskoteletten gekocht en couscous. Sjieke combinatie om de voedselwetten te respecteren van de moorse medemenschen. Ze hebben gesmaakt. In 't laat zijn we dan Arlette gaan bezoeken in haar gite. Jongens, van een oud stadcentrum gesproken. Trappekes op, steegjes, pekzwarte kasseien, kronkelende paadjes, ge loopt er verloren. Arlette was dolgelukkig om hare petit Yann, want zo noemt ze mij terug te zien. Een tof madammeke en meteen stelde ze ons voor aan de andere hospitaleros. Vandaag mogen we onze rugzakken brengen en gaan we even samen met haar het stadje in. Vanavond slapen we in de gite en vertrekken we van daaruit naar Vorey, onze eerste etappe op de vulkanenroute. 't Zal slecht weer worden. Vannacht heeft het weer bijna de ganse tijd geregend en de voorspellingen zijn niet al te vrolijkstemmend. Ik kan het me niet aantrekken. De omgeving is prachtig en zo aan de heuvels en bergen te oordelen zal het niet van de poes zijn. Den Angelo is er niet helemaal gerust in.

Ik vrees dat we op het boekske moeten lopen. Noch in mijne Gps, noch in die van den Angelo zit er een stapkaart van Frankrijk. Hoe lomp konden we zijn. Ik ben nu aan't proberen die kaarten er nog in te laden maar 't lukt langs geen kanten. Maar we trekken onze plan. In 't verleden wandelden de mensen ook zonder Gps. We zien wel, ik ga nu stillekesaan inpakken.

Van Thuis naar Chalons en Champagne

En we zijn vertrokken. Om 4 uur ging de wekker al af. Nog eens omdraaien en er uit. Saluut lieve echtgenote, ik trek er even op uit. Rugzak in de auto en hop naar Willebroek. Den Angelo had al gezorgd voor een kommeke koffie en wat koffiekoekskes kwestie van de dag goed te beginnen. Om 7 uur waren we weg richting Condé sur Marne. Daar zouden we den Hugo aantreffen. Vlot verkeer, geen enkele file tegengekomen en rond halfelf stonden we aan het dorpskerkje van Condé. Den Hugo liet weten dat hij er al gearriveerd was en ons opwachtte in een Jupilercafeetje aan de kanaalsluis. Hij zag er goed uit en had er 8 kilometer opzitten. Die ochtend was hij uit Trépail vertrokken. Vanuit Condé moest hij er nog 24 afmalen tot in Chalons en Champagne. Na een leuk picknickske aan het kanaal reden wij door tot in Chalons, den Hugo pikkelde door langs het kanaal in rechte lijn tot daar. Op de camping in Chalons aangekomen rond 1uur hebben we vlug de grote tent opgezet en den Hugo zijn slaapplaats voorbereid. Ne pelgrim moet ge in de watten leggen. Om 6  uur kwam hij er aan gestesseld met zijne rugzak. Ik had nog voorgesteld om zijn rugzak al met de auto mee te pakken maar dat weigerde hij resoluut. Top, zo hoort het. De code moet gerespecteerd worden. In Chalons zijn we nog even langs de hypermarché zoals ze dat hier zeggen om gehakt en ajuinen om onze spaghettisaus wat op te pimpen. Vriendelijk onthaal hier op de camping die zo goed als leeg was. Nog 1 tentje was er te bespeuren. Dat bleek ook een Romepelgrim toe te behoren. Een klapke met de bezitter ervan en ik kwam te weten dat hij half maart uit Dublin was vertrokken. Moedige gast !

't Werd een gezellige avond samen met den Angelo en den Hugo. Lekkere spaghetti met een voortreffelijk glazeke wijn erbij en luisteren naar den Hugo zijn wedervaren. Goed gelachen en gezwanst ... ik wil niet ruilen met een 5 sterren hotel. Terwijl ik hier lig te tikken maakt den Hugo zich klaar om zijn volgende trip te starten. Ik hoop dat het niet meer regent. Deze nacht stonden de hemelsluizen helemaal open. Bakken water viel er uit de lucht. Nu is het even over. We gaan ervan profiteren om op te kramen en richting Puy te bollen. Toch nog een dikke 600 km te rijden. De camping municipale staat er al gereserveerd.

Fotokes zullen voor later zijn. Ik moet me wat haasten om hier op te krassen.

De Vulkanenroute in de Puy en Velay

't Kriebelt weeral en dan moet je er op uit trekken. De laatste dagen is er van stappen niet veel in huis gekomen en dan beginnen de zenuwen een beetje parten te spelen. Een potje stappen is dan de ideale remedie. Even geen tijd voor gehad want de nodige voorjaarsjobkes in mijnen hof eisten wat aandacht. Ondertussen behoort dat tot het verleden.
Alles is in orde dus vooraleer het lang afstandswandelingetje in La Douce France kon aangepakt worden.
Verleden week vrijdag is den Hugo vertrokken naar Rome. Ik, den Angelo en de Marc zijn hem gaan uitwaaien. Op het cultureel centrum in Temse werd het startschot gegeven. Sobere start deze keer in vergelijking met zijn vertrek naar Santiago verleden jaar. Erg officieel ook in de aanwezigheid van de één of andere schepen, 't kan ook de burgemeester geweest zijn want in dorpspolitiek ben ik helemaal niet thuis. Soit, daar in dat cultureel centrum werd zijn eerste stempel gezet in het boekje van de via Francigena. Ook de pers was aanwezig en m'n buurvrouw vertelde me later dat we op TV waren verschenen. Het weer was niet zo denderend maar dat deerde den Hugo niet en rond 10 uur zette hij zijn eerste Francigeense passen richting Zuiden. Ik dacht nog even onderweg een blik van hem op te vangen op de brug van Temse maar klaarblijkelijk ging hij richting Tielrode uit om daar de overzet te nemen. Ik heb hem dus gemist.

Goed, hij is nu gezond en wel onderweg en het schiet goed op. Hij zit zelfs al voor op zijn schema en deze morgen las ik op zijn blog dat hij al in Reims zit. Morgen ga ik ook die richting uit en zoek hem onderweg even op. Zojuist een smske gestuurd om hem er aan te laten herinneren en met de vraag of hij niet het één of 't ander nodig heeft. Op zo'n pelgrimstocht raak je al vlug alle voeling met uur en tijd kwijt. Ik hoop hem niet voorbij te rijden.
Vandaag wordt de rugzak gepakt. Een hele bedoening en het rare is dat het telkens precies is of je voor de eerste keer vertrekt. Wat neem ik mee ? Wat mag ik niet vergeten ? Nu, een briefje ligt klaar om te noteren wat er nog allemaal meemoet.

Om in de Puy en Velay te geraken moet je toch al vlug van hieruit een kleine 1000km bollen. Morgenvroeg rond 6 uur pik ik den Angelo ten huize op en zetten we koers richting Reims. Daar zoeken we den Hugo op en daarna rijden we op het gemakske naar Selongey iets voor Dijon. Tentje opzetten en wat kokerellen. Den Angelo zou spaghetti maken. Overmorgen trekken we dan verder naar de Puy. Op de Camping Municipal heb een plaatsje gereserveerd om mijn grote tent te zetten. Dat wordt de uitvalsbasis. Ik laat daar ook mijn karretje achter. Woensdag breng ik een bezoekje aan Arlette, mijn pelgrimsvriendin die enkele weken de pelgrimsgite in Le Puy zal beheren. Mogelijk blijven we van woensdag op donderdag in de gite overnachten om donderdag op de vulkanenroute te starten. In tegenwijzerzin trekken we rond de Puy, goed voor een paar 100 kilometertjes stapplezier. Met het Pinksterweekeinde zou het wel eens een probleem kunnen zijn om een overnachting te vinden. Veiligheidshalve heb ik dan maar enkele gites de randonneurs aangeschreven rond Montbonnet. 
Dit bij gebrek aan campings daar in de geburen. Van enkele gites kreeg ik al antwoord dat ze al volzet waren. We zien wel, en desnoods kan je in Frankrijk wildkamperen. Daar geldt nog altijd La loi des Gitans. Deze wet laat je toe om vrijuit 24 uur op een plaats te verblijven. Ik hoop een beetje op wat treffelijk weer maar de verwachtingen voorspellen iets anders. Het wordt weer kouder en waarschijnlijk gaat het regenen. Op een hoogte van rond de 1000 meter wordt je dat wel gewaar. maar, it's part of the fun !
Ik ga inpakken nu ... Oeps briefke invullen... bbq stelletje niet vergeten voor dinsdag.